Zaterdag 4 juni

De echte voorbereidingen zijn begonnen. Gisteravond ben ik nog bij Fietsgigant Hopmans in Bergen op Zoom geweest om inkopen te doen. Vanmorgen gestart met het bij elkaar vergaren van kleding, eten, fietsspullen etcetera. In de loop van de week had ik al een klein lijstje aangelegd met bijzondere spullen die ik niet wil vergeten. Wat te denken van een poetsdoek (voor het slechte weer dat op komst is), of een geel reflecterend hesje (is verplicht te dragen bij slecht weer in Frankrijk). En zo nog veel meer bijzondere spullen. Als je alles bij elkaar ziet lijkt het wel of ik voor een maand wegga. Dat komt dan ook doordat er zeker extra kleren meegaan a.g.v. de slechte weersvoorspellingen.

Het is zo ongeveer 3-4 maanden kurkdroog geweest en wat denk je, maandag wordt er onweer en 15-20 mm neerslag in de Belgische Ardennen voorspelt.
Afgelopen zaterdag de Jean Nelissen Classic in Vianden (Lux) gefietst en donderdag de Steven Rooks Classic.

Zondag 5 juni

De spullen inpakken in de auto. Ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Mijn grootste probleem denk ik is het te weinig en te slecht slapen waardoor het energiepeil niet voldoende wordt aangevuld.
Ik ben samen met Lukas Poelman ingedeeld. Dat is een echte Drent, uit 2e Exloerrmond. Dat is bij hem goed te horen.
Ik hoop dat ik vannacht wel goed slaap zodat ik morgen wel uitgerust in ieder geval kan starten.
Morgenochtend om 6.15u ontbijt en het is de bedoeling dat iedereen morgenvroeg A-groupe vertrekt om 7.00 uur. Iedereen die je spreekt is redelijk benieuwd en heeft ook gezonde nieuwsgierige spanning.

Maandag 6 juni

05.30u

De wekker is gegaan. Lucas had een wekkertje gezet. Zoals gewoonlijk was ik al wakker en dan ook direct uit bed gesprongen. Gordijn open, en mijn humeur werd niet verpest. Het was nog altijd droog gebleven en ongeveer half bewolkt. De nachtrust is me toch tegengevallen. Ik ben slecht in slaap gevallen. Ik schat in dat het rond een uurtje of 1.00-1.30 was.

6.15u

Een goed ontbijt genomen met lekkere koffie. Dat zal voorlopig wel het laatste bakkie echte Nederlandse koffie zijn geweest.

7.00u

Iedereen is zo'n beetje klaar voor vertrek. Na een groepsfotosessie zijn we na een kwartiertje vertrokken.
We zijn Valkenburg nog niet uit of we hebben al een keertje fout gereden. Ondanks dat de voorrijder wel een Garmin hadden, werd er op een rotonde te laat afgeslagen. Dit leverde natuurlijk meerdere lachconcerten op. De voorrijders kwamen uiteindelijk vanzelf weer bij de achterste aan en de hele rotonde wordt bevolkt door een peloton fietsers.
Nadat bij Gulpen de provinciale weg was overgestoken werd de tocht zogezegd rijgegeven. Dat levert het gevoel op dat je in een echte koers zit. einde neutralisatie. In Nederland zijn we door het Geuldal (?) richting Slenaken gereden en daar zijn we bij de kerk rechtsaf gegaan richting Belgie (Teuven).
Voorin werd er redelijk tempo gereden waardoor na een half uurtje, en de eerste hoogtemeters, er al meerdere groepjes ontstonden. De voorste groep was nog zo'n 25 man (en ook nog 2 vrouwen).

De eerste serieuze klim staat op het menu. Baracque de Michel. Het hoogste punt van Belgie, op 699 M hoogte. De groep is tijdens die klim verder gereduceerd tot ongeveer 12 man en 1 vrouwelijke deelnemer.
We zijn gearriveerd bij de tweede stop. We hebben er dus al ca 117 km opzitten. Tijdens de stop komen er ook al andere groepjes aan. De verschillen zijn dus echt niet heel groot, en dat is ook helemaal niet de bedoeling.
Het laatste deel tot aan de tweede stop ben ik ook een paar keer voorzichtig op kop gekomen om mee te draaien. Ik heb het idee dat ik me toch een beetje moet sparen, niet wetende wat er komen gaat. De groep is overigens geen werkelijke afspiegeling van het aanwezige klimtalent. Er zijn fietsers die nu bewust bij een ander groepje / maatje zijn gebleven, terwijl dat in mijn ogen veel betere - de echte - klimmers zijn. We zullen dat de komende dagen vanzelf gaan meemaken.

14.10u

We zijn gearriveerd in Eisenborn. Roelof (organisatie) en Linda (masseuse) hebben blijkbaar nog erg moeten haasten om tijdig aanwezig te zijn. Ze zijn er ook nog maar net.

15.15u

Ik lig op de massagetafel bij Linda. Ik heb ingetekend om gemasseerd te worden. Ik geef me dit maar cadeau. Vooral ook in de hoop dat het me in de rest van de week goed op de been zal houden.

16.00u

In de jeugdherberg zijn er veelal 3 en 4 persoons kamers. Vandaag deel ik de kamer met Marten Andringa uit Minnertsga en Ignas Zijlstra uit Joure. Echte Friezen en net zoals bij Lucas, is dat ook helemaal te horen. Als ik even van de kamer af ben en ik kom terug…. versta ik er helemaal niets van. Het lijkt net Luxemburgs, tenminste ik denk dat ze hier ook zoiets praten.
Ignas heeft uiteindelijk nog wel een nat pak gekregen onderweg. Vanaf een uur of half drie is er een redelijk grote bui gevallen, die ik gelukkig heb gemist. Is het spatbordje (dat ik zondag nog bij Tim heb opgehaald) voorlopig nog voor niets geweest.

20.00u

Heerlijk gegeten. Er was een goede pastamaaltijd gemaakt waarbij je kon kiezen uit drie soorten pasta, drie verschillende sauzen en rauwkost. Iedereen is redelijk vrolijk en loopt her en der nog wat rond of ligt op bed wat te rusten.
We besluiten om vroeg naar bed te gaan. Zodoende lig ik toch om een uurtje of tien al met hagelwitte tanden op mijn bedje.

­Dinsdag 7 juni

Met z'n allen ontbijten in de jeugdherberg. Ook dat is goed verzorgd. Je ziet iedereen veel eten en ook veel boterhammetjes klaar maken als lunchtpakketje. Naampie op het zakje en in de verzameldoos. Deze gaat dan mee naar de verzorgingsplaatsen zodat je dat niet op je rug hoeft mee te nemen.

Ik had me gisteravond aangemonsterd bij het fietsgroepje dat uit Rotterdam e.o. komt. Dat zijn Jan Hahn, Arie van Wijk (Spijkenisse) en Jaap van den Oever (Hellevoetsluis). Ik heb s maandags gezien dat zij met het klimmen net iets beter uit de voeten komen dan ik. Daarnaast houden zij een rustiger fietstempo aan, dat iets lager ligt dan het groepje waarin ik maandag in verzeild was geraakt. Ook dat is volgens mij zoveel te beter.

Het groepje waarin ik fiets is ondertussen uitgegroeid tot een mannetje of tien. Zo ook Henk-Jan Rinsma (Leeuwarden), waar ik gisteren ook mee heb gefietst. Arie van Wijk heeft een lekke band, precies op een steil klimstukje. Op de lijst staat deze als 8%, maar hij voelt beslist zwaarder aan. Ik maak van deze stop gebruik om fietsers die op de klim boven komen op de foto te zetten. Er zitten hele mooie foto's tussen.

09.00u

Door de lekke band is onze groep wel uiteen gevallen. We fietsen op ons tempo door en halen onderweg toch wel de nodige groepjes weer in. Hierdoor groeit de groep weer tot een man of 10-12.

Het is een hele rustige plaats waar Roelof en Linda ons staan op te wachten. Wellicht wordt dat ook versterkt door het achtergrond decor. Dat is namelijk een begraafplaats. Tijdens de stop arriveren ook Jan en Harry (beide uit Harderwijk). Zij fietsen de eerste drie dagen met de PfdF mee, tot aan de Ballon D'Alsace. Zij gaan komende zaterdag namelijk de Trois Ballons fietsen en blijven dan ook woensdagavond daar achter. Zij hebben in een ander hotel geslapen (3 km op de route) en zouden s' morgens klaar staan om aan. Tijdens een stukje klimmen maak ik gebruik om nog een paar actiefoto's te nemen. De groep valt al weer uit elkaar. Blijkbaar zit er toch te veel niveau verschil in, maar een groter probleem is dat ik ook te ongedurig ben.

Henk-Jan Rinsma, Jan (Harderwijk), Harry (Harderwijk) en ik rijden tijdens een klim te snel en daardoor ontstaat er een redelijk gat met de rest. We besluiten om vooralsnog door te rijden. Wat later zit Harry zit er een beetje doorheen. Heeft de dag van gisteren niet goed verteerd.

11.30u

Voor ons zijn we een eenzaam groepje nog rijden van twee man. Het zijn Cliff Verdaasdonk en Ger Damen. Henk-Jan en ik rijden er (ieder op zijn tempo) naar toe. Henk-Jan kan goed klimmen en doet verder ook veel kopwerk. De twee anderen moet tijdens een steil stukje afhaken doordat Henk-Jan redelijk hard doortrekt. Er wordt op de macht naar boven gereden.

We zijn toe aan de volgende stop. Ik begin de benen al redelijk te voelen en moet vaker voor het kopwerk passen. Henk-Jan doet nu het meeste kopwerk. Ik troost me met de gedachte dat snel zijn ook een voordeel oplevert, namelijk van extra rusttijd in het hotel.

We rijden ondertussen in Morhange en ik besluit maar eens op de routekaart te kijken. Deze had ik toch meegenomen voor het geval dat. Ik zie dat we de 2^e stop al ca 15 km zijn gepasseerd, maar hebben niets gezien. Doordat we al redelijk ver hier voorbij zijn, besluiten we maar door te rijden en onderweg naar een supermarkt uit te kijken.

Onderweg maken Henk-Jan en ik ieder een klein filmpje. Wel leuk. Moeten later maar zien hoe het is geworden. Het laatste deel van de etappe kom ik beter in mijn ritme. Gisteren was dat ook al het geval. Hieraan kan ik toch merken dat het lange tochten rijden zijn vruchten begint af te werpen.

We zijn in Sarrebourg bij het hotel gearriveerd. Hebben onderweg geen enkele supermarkt gezien, en zijn toch wel 8 tot 10 dorpjes door gereden. Overal een boel. Je vraagt je oprecht af waar die mensen van leven, waar ze werken en de boodschappen moeten doen. Wellicht leven ze van de liefde. We zoeken in het dorp een supermarkt op en kopen lekker gekoeld drinken.

Roelof en Linda maken samen met de hotelmanager de kamerindeling. Al hoewel manager. Het lijkt me een heel aardige man, maar niet een echte horeca-uitbater. Wellicht een oud familiehotel dat vanuit het moeten is doorgezet van vader op zoon.

Een heerlijke douche genomen. Meestal is het warme water een probleem. Nou, hier niet hoor. Zo ongeveer kokend heet water en ik weet met geen mogelijkheid de temperatuur bij te stellen. Uiteindelijk raak ik wat gewend aan de temperatuur waardoor het lukt om mijn ingezeepte lijf weer af te spoelen, maar niet zonder wat auw geroep.

Ik lig om een uurtje of vier al op de massagetafel. Er is heel veel animo voor het masseren en dat is wel leuk voor Linda. Het is zo druk dat de laatste vanavond pas om 23.30u op de massagetafel ligt. Ook wat dat betreft lijkt het op een echte koers, omdat ze daar ook wel eens laat op de tafel nog liggen. Morgen moet ik het masseren een keer overslaan, om iedereen die graag wil aan de beurt te laten komen. Als het me donderdag dan tegen valt, weet ik in ieder geval waar het aan ligt ha ha ha ha. 
Etenstijd! We hebben wel honger gekregen. Komt mede doordat we door het missen van de 2^e stop ook het lunchpakketje zijn misgelopen, en ik had er nu juist voor gezorgd dat dat goed was samengesteld. Vanavond een soort ovenschotel karbonade met aardappelschijfjes en wortelen op. Vooraf een lekkere quiche van ei, kaas en spek. Goed voor de eiwitten. Toe een lekker stuk appeltaart. De porties zijn groot genoeg om de magen van 50 hongerige fietsers te voeden. Hierin is ongetwijfeld de hand van de organisatie aan te pas gekomen tijdens het reserveren.

Het is zo ver het is gaan onweren en regenen. Het komt met bakken uit de hemel. Ik hoop dat dat de bui is die eigenlijk voor morgenvroeg was voorspelt. We zullen het gaan zien.

Wubbo en Ineke Scholte (uit Putten) moeten de strijd staken. Ze hebben triest familiebericht gekregen en hebben daardoor besloten om zo vlug als mogelijk huiswaarts te keren.

Tijdens het eten heb ik afgesproken dat ik morgen met Joost Blaauw (Ede), Jos Straathof en Gerard Top (beide uit Marknesse) samen zal fietsen. Zoals ook vandaag is gebleken is dat het juist juist aanpassen aan de snelheid van anderen op zich al een opgave voor me. Afgesproken is dat er onderweg naast de verzorgingsposten ook twee koffiestops staan gepland. Dat staat me zeker wel aan. Eens kijken of ze hier ook appelgebak serveren. Doe ik in ieder geval de naam van mijn cluppie (Bakkie HalverWege) eer aan. Ik wil (MOET) er morgen echt een toerdag van maken. Het maakt niet uit hoe laat we binnen zijn en ik hoef ook niet langs de masseur. Ik ga nu slapen en morgen om 7.00 u weer aan het ontbijt.